دویست و چهل و شش

آدم گاهی اوقات چراغ در دکان قدیمی و کهنهاش را باید روشن کند تا بدانند که آن بدبخت نشستهٔ روی چارپایهٔ چوبی زوار در رفته هنوز در این دنیا زنده است تا اینکه پارچهٔ سیاه دم مغازهاش بزنند...

پنجاه و شش...