دویست و سی و نه

سلام
هر از چندگاهی میآیم به اینجا سری بزنم تا ببینم کسی کامنتی گذاشته یا که مطلبی از آن طرف بیاورم این طرف تا با همین نفس مصنوعی الکی، چندروزی اینجا را زنده نگه دارم و البته که او محیی و ممیت است ولی خب...

سابقها وبلاگ و وبلاگنویسی ارج و قربی داشت و کار همین شبکههای اجتماعی را میکرد ولی الان که شبکههای اجتماعی آمدهاند، وبلاگ و وبلاگنویسی به مرگ مصنوعی، تغییر وضعیت داده تا جایی که سال ۹۹ یکی از بزرگترین ارائه دهندگان به اسم میهنبلاگ، جمع کرد.

خلاصه آنکه مرگ حتی دست از سر پدیدههای مدرن و شبه مدرن و اینها برنمیدارد و هرکسی و چیزی مرگ را میچشد.

پینوشت: میخواستم سریع مطلب را ببندم و سرش را به تهش گره بزنم و اینطور شبیه جگر زلیخا شده.
ارادت

پنجاه و شش...